SHADZARAT
Majelis 2
Bagian 5 — الرَّحِيمِ
Telunjuk Ajengan Manglayang berhenti pada lafaz berikutnya .
Beliau tidak segera membaca .
Beliau membiarkan para jamaah lebih dahulu melihatnya .
Beberapa saat kemudian suara beliau memecah keheningan .
الرَّحِيمِ
Beliau mengulanginya dengan tempo yang sama .
الرَّحِيمِ
Lalu makna gandul dibaca perlahan .
Tur Kang Moho Asih .
Tak seorang pun bersuara .
Ajengan kembali membaca .
الرَّحِيمِ
Tur Kang Moho Asih .
Mang Ujang mengikuti .
Mang Didin menyusul .
Emod masih terlambat setengah ketukan .
Ajengan tidak membetulkan .
Beliau hanya mengulang lagi .
الرَّحِيمِ
Tur Kang Moho Asih .
Barulah beliau mengangkat wajah .
“Ayeuna …”
“… tingalikeun dua lafaz ieu .”
Telunjuk beliau kembali kepada lafaz sebelumnya .
الرَّحْمٰنِ
Kang Moho Welas .
Kemudian bergeser lagi .
الرَّحِيمِ
Tur Kang Moho Asih .
Beliau diam beberapa saat .
“Naha henteu sami ?”
Serambi tetap hening .
Mang Didin menggeleng pelan .
Ajengan tersenyum .
“Lamun sami …”
“… Allah moal nyebatkeun ku dua asmā .”
Beliau berhenti .
“Rahmān …”
“… Rahīm …”
“Dua-duana tina rahmat Allah .”
“Nanging …”
“… masing-masing boga hikmahna sorangan .”
Beliau kembali menunjuk lafaz pertama .
الرَّحْمٰنِ
“Panonpoé tadi …”
“… caangna ka sadayana .”
Telunjuk beliau bergeser .
الرَّحِيمِ
“Sedengkeun ieu …”
“… lain keur sakabéh .”
“Rahmat anu dipaparin husus ku Allah ka hamba-hamba-Na anu iman .”
Mang Ujang mengangguk lirih .
“Oh …”
Ajengan langsung menimpali .
“Ulah buru-buru ngarasa ngartos .”
“Apalkeun heula lafazna .”
“Apalkeun heula gandulna .”
“Hartos nu leuwih jero …”
“… bakal terus kabuka sapanjang urang diajar .”
Beliau kembali membaca dengan suara yang tenang .
الرَّحْمٰنِ
Kang Moho Welas .
Lalu bergeser .
الرَّحِيمِ
Tur Kang Moho Asih .
Serambi mengikuti bersama .
Untuk pertama kalinya malam itu, dua asmā Allah dibaca berdampingan .
Bukan sekadar terdengar berbeda .
Tetapi mulai dipahami bahwa masing-masing memiliki keluasan makna yang tidak dapat dipertukarkan begitu saja .